Slakvorming in de biomassaketel: het oppervlak bepaalt de reinigingsintervallen

Asaanbaksels zijn in de biomassaketel zelden het eigenlijke probleem — het probleem is hoe snel ze terugkomen. Slakvorming wordt in veel installaties als onvermijdelijk geaccepteerd. Toch bepaalt het oppervlak van de vuurvaste bekleding in belangrijke mate hoe vast slak en alkali-aanbaksels zich hechten — en daarmee de reinigingsintervallen.

Vijf hefbomen uit onze biomassa-WKC-projecten

• Dicht oppervlak in plaats van porositeit: een glad afgestreken, monolithisch verdichte bekleding biedt slak minder aangrijpingsvlak.
• Materiaalkeuze naar rookgaszone: chloor en alkaliën belasten het hete gedeelte anders dan de nabrandzone — de massa's worden per zone ontworpen.
• Voegen minimaliseren: elke voeg is een potentiële aanbakplek. Voorgefabriceerde bouwdelen verlagen het aantal voegen.
• Voorfabricage in Putzbrunn: kritische bouwdelen worden in onze werkplaats gegoten en gedroogd — tijdens de stilstand wordt alleen gewisseld. Dat scheelt dagen.
• Reinigingsintervallen documenteren: wie vastlegt wanneer en waar slak zich afzet, plant de volgende revisie in plaats van haar te ondergaan.