Zużlenie w kotle biomasowym: powierzchnia decyduje o interwałach czyszczenia

Narosty popiołu rzadko są w kotle biomasowym właściwym problemem — problemem jest to, jak szybko wracają. W wielu instalacjach zużlenie przyjmuje się jako nieuniknione. Tymczasem powierzchnia wyłożenia ogniotrwałego w istotnym stopniu współdecyduje o tym, jak mocno osadzają się żużel i narosty alkaliczne — a tym samym o interwałach czyszczenia.

Pięć dźwigni z naszych projektów elektrociepłowni na biomasę

• Szczelna powierzchnia zamiast porowatości: gładko wyciągnięte, monolitycznie zagęszczone wyłożenie daje żużlowi mniejszą powierzchnię ataku.
• Dobór materiału według strefy spalinowej: chlor i alkalia obciążają obszar gorący inaczej niż strefę dopalania — masy dobiera się odpowiednio do strefy.
• Minimalizacja spoin: każda spoina jest potencjalnym miejscem narostu. Elementy prefabrykowane zmniejszają liczbę spoin.
• Prefabrykacja w Putzbrunn: krytyczne elementy odlewamy i suszymy w naszym warsztacie — podczas postoju następuje już tylko wymiana. To oszczędza całe dni.
• Dokumentowanie interwałów czyszczenia: kto rejestruje, kiedy i gdzie osadza się żużel, planuje kolejny remont, zamiast go przeżywać.