Wird geladen...
Wird geladen...
Czynniki kosztowe przy demontażu przemysłowym: usuwanie substancji szkodliwych, utylizacja, rozbiórka i potencjały oszczędności. Realistyczne ramy kosztowe na potrzeby planowania.
Kosztów demontażu przemysłowego nie da się określić ryczałtowo — zależą one od licznych czynników, których połączenie czyni każdy projekt niepowtarzalnym. Kwalifikowane ustalenie kosztów wymaga inwentaryzacji na miejscu. Zasadnicze czynniki kosztotwórcze to wielkość i typ budynku, obciążenie substancjami szkodliwymi, dostępność, regionalne ceny utylizacji oraz presja czasu.
Ustalenie kosztów dopiero po inwentaryzacji
Rzetelne firmy demontażowe nie podają cen ryczałtowych bez obejrzenia lokalizacji i zapoznania się z ekspertyzą dotyczącą substancji szkodliwych. Oferty sporządzone bez znajomości miejsca nieuchronnie zawierają wysokie narzuty na ryzyko lub niosą ryzyko znacznych robót dodatkowych.
Poniższe ramy kosztowe dają orientację przy planowaniu budżetu. Opierają się na wartościach doświadczalnych z projektów demontażu przemysłowego w Niemczech i należy je rozumieć jako przedziały — nie jako ceny wiążące. Każdy projekt musi być kalkulowany indywidualnie.
Zaplanowanie rezerwy budżetowej
Przy projektach demontażu przemysłowego należy zasadniczo zaplanować rezerwę budżetową w wysokości od 15 do 20 procent. Nieprzewidziane obciążenia substancjami szkodliwymi, niespodzianki statyczne lub skażenia w podłożu budowlanym występują częściej, niż się oczekuje — zarządzanie robotami dodatkowymi jest regułą, a nie wyjątkiem.
Usuwanie substancji szkodliwych jest regularnie największym pojedynczym blokiem kosztowym w projektach demontażu budynków z lat 50. do 90. XX wieku. Koszty zależą od rodzaju substancji szkodliwej, jej ilości, dostępności i wymaganych środków ochronnych. Usuwanie azbestu wymaga przykładowo stref czarnych, utrzymania podciśnienia i pomiarów zwalniających — to znacząco podnosi koszty za metr kwadratowy ponad sam demontaż.
Ekspertyza dotycząca substancji szkodliwych jako podstawa kalkulacji
Ekspertyza dotycząca substancji szkodliwych jest najważniejszą podstawą kalkulacji kosztów. Warto zainwestować w kompleksową ekspertyzę z wystarczającą gęstością pobierania próbek. Badania uzupełniające z powodu zbyt małej liczby próbek są droższe niż gruntowna ekspertyza pierwotna.
Koszty utylizacji silnie różnią się w zależności od rodzaju materiału, stopnia obciążenia i regionu. Odpady mineralne (beton, mur) przy niewielkim obciążeniu mogą zostać przerobione na materiał z recyklingu — koszty są wtedy znacznie niższe niż przy utylizacji na składowisku. Odpady niebezpieczne wymagają specjalnych dróg utylizacji, które są odpowiednio droższe.
Aktywne zarządzanie przychodami z materiałów
Przychody ze złomu stalowego i metali nieżelaznych mogą przy dużych demontażach przemysłowych osiągnąć kwotę sześciocyfrową. Prosimy uregulować umownie sposób podziału przychodów i zlecić niezależne ważenie ilości. Przejrzystość w zakresie przychodów obniża całkowite koszty projektu.
Nawet jeśli demontaż przemysłowy jest przedsięwzięciem złożonym i kosztownym, istnieją liczne dźwignie optymalizacji kosztów. Najważniejsza zasada: gruntowne planowanie i kwalifikowane wykonawstwo są tańsze niż roboty dodatkowe i przedłużenia czasu budowy.
Umowa ryczałtowa a umowa z cenami jednostkowymi
Przy dobrze zbadanych lokalizacjach umowa ryczałtowa może zabezpieczyć koszty. Przy nieznanych ryzykach (np. wadliwa ekspertyza dotycząca substancji szkodliwych) bardziej przejrzysta jest umowa z cenami jednostkowymi i obmiarem. Warto zasięgnąć porady co do obu modeli i rozważyć ryzyko oraz pewność planowania.
Dipl.-Ing. Aleksander Stepanov
Zastępca kierownika zakładu i kierownik projektów
Budownictwo ogniotrwałe, budowa pieców przemysłowych i technika instalacyjna
Kompletne nowe wyłożenie, naprawa czy awaria — bezpłatne doradztwo wstępne i szybka odpowiedź.